که چیزی نداریم

  وقتی غمخواریم که بی دردیم

وقتی سیر آفاق میکنیم

                                که شیفته سرابیم

وقتی دل میبندیم که دل سردیم

وقتی بیدار میشویم که مرده خوابیم

                                و تابوت

تابوت یک استثناست

وقتی میرسد

                           که باری پوشانده است مارا

چون خط سرنوشت !!!!!!!

                                               ***************

خدا دوست دارم چون با هر  user nami  که باشم منو   conecte  میکنه

خدا رو دوست دارم چون تا خودم نخوام هیچ وقت dc  اپم نمیکنه

خدا رو دوست دارم چون بایه  delet  هر چی بخوام پاک میشه

خدا رو دوست دارم چون با اینکه بدم منو  boot  نمیکنه

خدا رو دوست دارم چون همه چی مو میدونه ولی  send to all  نمیکنه

                                                  **********************

اینم واسه عشقم که نمیدونه چقدر دوسش دارم کاشکی یه روز خودت متو جه شی که من تو رو اندازه خودم نه اندازه یه عالم میخوامت .....

یک بوسه ز لبهای تو در خواب گرفتم

گویی که گل از چشمه مهتاب گرفتم

در برکه ی اشکم همه دم نقش تو دیدم

این هدیه خوبیست که از آب گرفتم

هرگز نتوانی که زمن دور بمانی

چون در دل خود عکس تو را قاب گرفتم

نامش عرفان است مادری دارد نزدیک تر از همه به خدا  و مثل او پاک مهربان و بخشنده و خدا میداند چقدر مادر .اندازه یک آسمان و یک ماه  به اندازه دل دریایی تمام مادرها مادر است.

پدری دارد نادر نایاب و برادر و دو خواهر الناز و الیا. الناز جان عرفان و آلیا شور عرفان .

در این حریم پاک ۵ نفره عرفان آخرین است آخرین فرزند آخرین عاشق و اخرین و آخرین دوست رفیق و یاور  و هر انچه دل تنهایی تان میخواهد و مرهم الیاس که برادر ماه است و ان سر خوش ان بی نام رعنا .

آن خوش نام بی ما که هم از ماست و نی ما..... عرفـــــــــــــــــــــــان

این چیزی که گفتم بیوگرافی عشق منه یکی به اسم عرفان که همه کس منه و عشق و زندگیم و لی خودش خبر نداره...... جالبه نه....

اونقدر که حد نداره ........ البته میخوام یه جوری از ذهنم اسمش و خاطراتشو پاک کنم که بش فکر نکنم........ میترسم از او قتی کهبفهمه دوسش دارم........

کنم هر شب دعایی کز دلم بیرون رود یادت ...

ولی آهسته زیر لب گویم خدایا بی اثر باشد....

من یه دختر تنهام  که هیچکس و هیچکس تنهاییم را حس نمیکنه حتی خدا ....این نوشتها

اینم وصیت نامه منه کاشکی کسی به این عمل کنه ....

پدر و مادر عزیزم اگر که مردم دستهایم را از تابوت بیرون بگذارید

که همه بدانند دست خالی رفتم

چشم هایم را باز بگذارید که همه بدانند چشم انتظار بودم

پارچه ایی مشکس بر روی من بگذارید که همه بدانند زندگی سیاهی داشتم

قالبهای یخ بر فرارم بگذارید که در طلوع اولین آفتاب به جای معشوقم ب فرارم گریه کند.....

زندگی بر من سخت میگذرد اما ملالی نیست که زندگی با همه اینگونه رفتار میکند...

امروز دوباره با همه دعوام شده نمیدونم چی کار کنم اونها همیشه اعصاب منو خورد میکنن میدونم که شما میگین من دیوانم اشکال نداره ولی یه چیزی بگین که من آروم شم...

این اولین چیزی که من مینویسم میخوام بگم من یه آدم تنهام هیچکس منو درک نمیکنه ....

من تک و تنها اینجا و رفیقام برای خودشون پی زندگی .. اینو میگم که هیچکی به یاد من نیست ...

تنها درد و دلم رو برای این وبلاگ و شما و با کاغذ و قلم میگم ......

امیدوارم همیشه همرام باشین ........................